Uitgelichte vensters:

In tsiental notuleboeken, weiburgen yn in kast op skoalle, foarmen de boarne foar it ferslach fan de earste iuw Kristlike Skoalferiening yn Easterein. Hûndert jierren mei striid en soarch, mei groei en hoop en tankberens. In stikje skiednis fan minsken, dy't foar harren bern in skoalle mei de Bibel woene, omdat dat it bêste wie. Dy't dêrfoar offers bringe woene, striid fiere woene. Sa ûntstie de kristlike legere skoalle en de kristlike beukerskoalle yn Easterein. De earste 10 jier fan de Kristlike Skoalle yn Easterein (1870–1880) Dit dokumint biedt in ynsjoch yn de ûntsteansskiednis en de pioniersjierren fan it Kristlik Underwiis yn Easterein (gemeente Hinnaarderadiel). De tekst is basearre op de oarspronklike notuleboeken út de perioade 1870–1880 en sketst in libbenichbyld fan de maatskiplike, finansjele en praktyske útdagings dêr't de doarpsmienskip destiids foar stie. It dokumint is destiids sekuer byhâlden troch sekretaris W. de Roos Oz. It ferslach is gronologysk en tematysk opboud rûn de folgjende 4 kearnpunten: De Oanlieding: Untefredenheid ûnder otterdoks-kristlike doarpsbewenners oer it ferdwinen fan de Bibel út de iepenbiere skoalle fan master Baars. De Realisaasje: De snelle oprjochting fan in skoalbestjoer, it ferkrijen fan grûn, en de bou fan de skoalle foar de som fan ƒ 2.395,- troch in timmerfeint út Welsrip. Personele Útdagings: De oanstelling fan haadûnderwizer A. Langhout en de dêropfolgjende konstante striid om geskikte, betelbere helppersoniel (helpmasters) oan te lûken en te behâlden. Finansjele Soarch: It hieltyd balansearjen tusken de eksploitaasjekosten, de needsaak ta it heffen fan skoaljild, en de winsk om 'ûn- en minfermogende' bern fergees ûnderwiis te bieden fia it saneamde Suppletiefûns.   1. It Alderfoarste Begjin (Janewaris – April 1870) Nei’t yn de gesinnen al folle en wiidweidich bepraat wie oer de winsklikheid fan in kristlike skoalle, waard op 26 jannewaris 1870 de beslissende earste gearkomste hâlden yn de konsistoarjekeamer. Alve persoanen wiene hjirby oanwêzich. Op de iepenbiere skoalle van master Baars wie de Bibel destiids stadichoan mar seker út it sicht ferdwûn. Hoewol't dy skoalle kwalitatyf goed wie, bleauwen de positive kristenen untefreden; sy woene in 'Skoalle mei de Bibel' foar harren bern. Der waard in tariedingskommisje fan trije persoanen ynsteld: D.P. Noordmans S. Strikwerda W. de Roos Oz.  Al gau waard dizze kommisje útwreide mei Yme T. Vellinga en Klaas G. Miedema. Op 4 april 1870 koe de kommisje in earste ledengearkomste byinoar roppe mei 19 oanwêzigen, ûnder lieding fan de pleatslike predikant Ds. Becking. De kommisjeleden waarden mei grutte mearderheid yn it definitive bestjoer keazen. De statuten en it húshâldlik reglemint waarden goedkard en de boutekeningen mei it bestek kamen op tafel.  Hierkonstruksje fan de grûn: Mei grûneigener R.R. Sybrandi waard in hierkontrakt foar 12 jier sletten tsjin in grûnpacht fan ƒ 3,00 per fjouwerkante roede. De healwei tsjinstwente waard fan jier ta jier hierd foar ƒ 60,00 per jier, om't de eigener de wenning mooglik sels foar it ein fan de 12 jier belûke woe.  2. De Bou en de Feestlike Iepening De bou fûn plak op de lokaasje dêr't tsjintwurdich "Us Gebou" stiet. De gunning gie nei de leechste ynskriuwer: Johannes Rieters Dijkstra, master-timmerfeint te Welsrip, foar in bedrach fan ƒ 2.395,00. Hoewol't it bestjoer dit bedrach "wat heech" fûn, krige er begjin maaie de opdracht. Ein augustus wie it gebou sa fier foardere dat it skilderwurk foar ƒ 98,00 ferjûn waard oan G. Koster te Oosterend. De Tinkstiennen Om't der yn de foargevel min romte wie, besleat men twa even grutte, trijehoekige stienntsjes te pleatsen oan weerszijden fan it rûne finster boppe yn de foargevel, mei de tekst út Spreuken 22:6: Stien 1: "Lear den jongen de eerste beginselen naar den eisch zijns wegs."  Stien 2: "Als hij ook oud zal geworden zijn, zal hij daarvan niet afwijken."  De Iepningsdei: 17 oktober 1870 De feestlike iepening fûn plak om 14:00 oere 's middeis. Om 13:00 oere sammele de bern en de kersfarske haadûnderwizer, master A. Langhout, harren yn it lokaal. Koart dêrnei wie de rest fan de romte fol mei sa’n 100 belangstellenden. Ds. Becking late de gearkomste, droech de skoalle yn gebed op oan de "Hemelschen Vader" en ferskate oanwêzigen sprieken oant let yn de jûn harren freugde út.  3. Skoalelibben en Finansjele Realiteit Master Langhout begûn syn wurk yn ien grutte, hege romte dêr't alle 50 oant 60 bern tagelyk les krigen. It fakânsjeroaster wie sober: fjouwer wiken op jierbasis, mei dêrneist om de moanne in frije sneon, en om de twa moannen in frij wykein (sneon en moarntekant). It Skoaljild en it Suppletiefûns Ieder moandei moast de master it skoaljild "in wike foarút" ynfoarderje. Dit bedrach wie fêstgesteld op 15 sint per bern per wike. Fanwegen de krappe finansjele posysje fan de skoalle wie dit jild hurd nedich, mar foar earmere gesinnen die it al gau in te swier offer te wêzen. It bestjoer naam dêrom in sosjaal beslút: Foar de bern fan ûn- en minfermogende âlders is it ûnderwiis kosteleas. Foar de bern van Gegoede âlders bedraacht it skoaljild 2 gûne per bern per fearnsjier. By meardere bern út ien gesin jildt it helte-tarief foar de folgjende bern.   Tidens de earste ledengearkomste op 1 febrewaris 1871 die bliken dat der in grut tekoart fan ƒ 1.033,00 wie. Troch in yntekenlist rûn gean te litten ûnder de oanwêzige en ôfwêzige leden wist men lykwols fuortendaliks ƒ 540,00 op te heljen om it gat te tichtsjen.  4. Personeelsferloop en Deistige Soarch It learlingental bleau groeien en passearre yn it foarjier fan 1871 de grins fan 75 bern. Master Langhout stelde foar in kwekeling oan te nimmen, mar in advertinsje levere mar ien reaksje op: in 13-jierrige jonge út Menaldum, dy't fanwegen syn jonge leeftyd ûngeskikt fûn waard. Dêrnei waard der socht nei in helppersoniel (helpmaster). Ut fiif kandidaten waard master M. de Groot út Warkum keazen nei it jaan fan in proefles. Syn jiersalaris waard fêstgesteld op ƒ 300,00. Skommeljende Konjunktuer Janewaris 1872: De feriening bloeit. De ponghâlder meldt in batich saldo fan rom 100 gûne. Master Langhout krijt in salarisferheging fan ƒ 50,- (nei ƒ 750,-) op betingst dat er de kategisearringen fergees oernimt. Ek helpmaster De Groot stekt nei ƒ 350,-. Maaie 1873: Helpmaster De Groot fertrekt nei Utert. De syktocht nei in ferfanger rint muoisum. In úteinlike opfolger blykt "zeer stuursch en onvriendelijk" tsjinoer de bern te wêzen. Ta elkenien syn ferromming fertrekt dizze man al nei twa moannen.  Bestjoerlike stabiliteit: Dêr't helpmasters kamen en gien wiene, bleauwen de bestjoersleden trou op harren post. Pas doe't sekretaris De Roos yn '73 nei Winsum ferhuze en foarsitter Noordmans yn 1880 nei Skearnegoutum loek, fûnen der wikselingen plak. Sy waarden opfolge troch R.R. Sybrandi en S.P. Strikwerda.  Tanimmende druk oan it ein fan de earste Decade In de lette jierren 1870 namen de materiële en personele soargen ta. De skoalle wie fysyk te lyts wurden; der moast in tuskenwand komme om it lokaal yn twaen te dielen foar de rêst tidens de lessen, en ek in twadde skriuwboerd wie nedich. De ûnderwizers klagen ek oer de hege wurkdruk en de lege salarissen: Helpmaster R. Visser frege yn 1876 om mear lean en minder oeren. It bestjoer wiisde de leansferheging direkt ôf, mar skraste wol de jûnsskoalle op woansdejûn. Visser fertrekt dêrop net folle letter nei Tiel. In besykjen fan master Langhout om de skoaltiden te feroarjen nei twa ynstee fan trije deidielen per dei waard troch it bestjoer resolút ôfwiisd: "Niet passend voor ons dorp, de tijd is daarvoor niet rijp."   De Kwestje 'Van der Heide' en de Tsjinstplicht Doe't der yn Ferwerd in nije, jonge helpmaster (de hear Van der Heide) fûn waard, stuitte de oanstelling op in praktysk probleem: de man wie ynlotte foar de militêre tsjinstplicht. Er hie gjin jild foar in 'nûmerferwisseler' (in ferfanger). It bestjoer wegere as ynstânsje boarch te stean, mar de fiif bestjoersleden lossen dit privé op troch persoanlik elk ƒ 30,- (totaal ƒ 150,-) foar ien jier beskikber te stellen. Hjirby koe de fakatuere dochs ferfolle wurde.  Balâns nei Tsien Jier (1880) By it berikken fan it 10-jierrich jubileum wiene de finansjele reserves folslein útput. It algemiene tekoart wie oprûn ta ƒ 784,62. It Suppletiefûns foar de earme bern seach tsjin in tekoart oan fan ƒ 142,695.  Nettsjinsteande dizze hurde sifers slúte de sekretaris syn jierferslach yn djippe religieuze tankberens ôf: "Dat hij den toestand der Vereeniging nog bloeijend mocht noemen, zoodat de leden zijns insziens groote redenen tot tevredenheid hadden over de leiding des Heeren, overwaardig om dezelve met dankzegging te erkennen."

De firma Joustra Brânje hat in lange skiednis. Dêrfoar gean wy werom nei healwei de njoggentjinde iuw. Joustra of Jouwstra  Wybren Sierks (1777-1844) is de stamheit fan de Joustra’s (of Jouwstra’s) yn Easterein. Hy nimt de famyljenamme Joustra (of Jouwstra) oan en komt om ende by 1815 mei syn gesin nei Easterein. Hy stie as arbeider ynskreaun ûnder de famyljenamme Joustra (of Jouwstra) en kaam oarspronklik út Wolsum. Wybren Sierks troude mei Lipkjen Wybrens Jaarsma. Hja kamen mei fiif bern nei Easterein en dêr krigen hja der noch fjouwer bern bij. Foar ús stamrige is it sânde bern, Sjirk, fan belang. It geboorteregister neamd de namme Sjerk en deryn wurdt de namme fan de heit noch troch de amtner skreaun as Jouwstra. Wybren ondertekent de akte lykwols as Wybrens Sierks Joustra. Ek sjogge wy yn de akte dat Wybren ûnderwilens yn plak fan arbeider, boer wurden is. De namme Sjerk komt letter allinne noch mar foar as Sjirk. Fan boer nei skipper  Sjirk Wijbrens Joustra ( 1818-1909) hiert de ‘Pastory’ buorkerij op Skrok 8 fan de Herfoarme tsjerke ( sjoch haadstik ‘Gebouen- Buorkerijen’ yn dit argyf). Sjirk en syn frou Tryntje Elzinga krije seis bern. Yn 1888 moat Sjirk Wijbrens de buorkerij ferlitte. Hy wurd skipper en komelker. Turfschipper yn Itens  De tredde soan fan Sjirk en Tryntje, Gerrit Sjirk Joustra (1847-1878), troude mei Sytske Tsjalling Faber en waard turfschipper yn Itens. Sytske wie yn ferwachting doe't Gerrit Sjirk op tritichjarige leeftyd ferstoar. Har soan waard berne op 05-03-1879 en krige de namme fan syn heit: Gerrit Sjirk Joustra ( 1879-1942). Earste registraasje fan in firmaDizze Gerrit Sjirk Joustra liet syn bedriuw op 11-12-1928 ynskriuwe yn it Handelsregister ûnder de handelsnaam: G.S. Joustra, Handel in brandstoffen. Der waard oanjûn dat it bedriuw sûnt 1917 wie fêstige yn Oosterend gemeente Hennaarderadiel. Mear dan turfBrânstof om de huzen te ferwaarmje wie doetiids benammen turf. Stadichoan kaam kolen as brânstof yn gebrûk. De turf kaam út Drinte en de kolen út Ingelân (Cornwall) en Dútslân. De turf waard per skip ferfearn fan Drinte nei Easterein. Dêr waard it opslein yn twa turfhokken op de Skippersbuorren.  Gerrit Sjirk troude mei Geeske Sjoerds Siesling. Hja krigen acht bern, seis soannen en twa fammen. Gerrit Sjirk is yn 1942 ferstoarn, nei alle gedachten oan geelzucht. In moanne foar syn ferstjerren hat hy de bedriuwsnamme noch feroarje litten yn it Handelsregister nei: G.S. Joustra Handel in brandstoffen annex zand- en grindhandel en meststoffen. De widdo fan Gerrit Sjirk is dêrnei eigner fan de brandstofhandel. De bruorren Joustra Gertsje Sjoerds Joustra-Siesling draacht op 21 maart 1944 de firma oer oan har twa soannen, Homme en IJpe (Ype). Yn it Handelsregister stiet omskreaun: ‘de eigneres Geeske Siesling, widdo fan Gerrit Sjirk Joustra is mei yngong fan alve maart 1944 as sadanich uitgetreden, fanwege oerdracht der saak oan har soannen Homme en IJpe Joustra. De handelsnaam wurdt feroaret yn : Gebr. H. en IJ. Joustra, Handel in brandstoffen (en detail) en zand, grind en meststoffen. Turf losse yn Wommels. Fan lofts nei rjochts, op’e rêch sjoen Jurjen (soan fan Homme) en de bruorren Sjoerd, IJpe en mei de piip, Homme Joustra. Sân, grint en dongNjonken de brandstoffen waard ek hannele yn sân en grint. Sân kaam út Apeldoarn per skip nei Easterein. It grint waard ophelle út Lobith. It sân en grint wie foar de bou fan wegen en huzen. Ien fan de opdrachtjouwers is de Gemeente Hennaarderadiel. It handeljen yn meststoffen wie in hiel oar ferhaal. Doe't der noch gjin wc en riolearring wie, diene de minsken har ferlet op in tonne. Elke húshâlding hie sa’n tonne en elke wike kaam der in ‘stronttonnetjesschepper’ bijlâns om de tontjes te leegje. De ynhâld fan de tontjes waard nei Wommels en Boalsert brocht en tydlik opslein. As de ynhâld genôch opdroege wie, waard it per skip ferfearn nei Drinte. Dit waard yn Drinte as dong br&ukt oer de fjilden dêr de turf ôfgroeven wie. It skip fan de firma wie de Hasselteraak de “Hoop op Zegen”. Dit skip, yn 1917 kocht troch Gerrit Sjirk Joustra, waard sawol foar de turf, de dong as foar it sân en grind ferfier brûkt. Dat it ferfier oer it wetter net altyd sûnder gefaar wie, is te lêzen yn it ferhaal fan Tsjalling Joustra, de jongste broer fan Homme en IJpe, dy as 14-jarige meevoer op de “Hoop op Zegen” mei in lading grind. Hy fertelde syn ferhaal letter yn de krante (sjoch bylage) Yn en flak nei de oarloch waarden mei it skip ek stobben út Appelskea en Gaasterlân helle. Stookhout wie min te krijen, mar wie wol nedich foar de (bak)ovens fan de sintrale keuken. Op ien fan dy tochten yn de oarloch is Gerrit Joustra, âldere broer fan Homme en IJpe, troch in oanfal fan in Ingelsk fleantúch deasketten. Fergunning foar it ferfieren fan stobbe flak nei de oarloch Útwreiding firma Op 25-08-1961 waard de handelsnaam feroare yn Joustra’s brandstofhandel Wommels-Oosterend (Fr.). It brânstofbedrijf fan Rinze Joustra út Wommels (de âldere broer fan Homme en IJpe), waard by it bedriuw yn Easterein foege. De firma self wie fêstige yn de Skoallestrjitte. Earst stie dêr in oposlachhok. Letter, neidat yn 1961 it terrein eigendom wie wurden fan de firma, is dit hieltyd mear útwreide. Hjir waarden de kolen ferpakt yn jutesekken. De kolen út Ingelân kamen per skip oan yn Harns en waarden mei it eigen turfskip “Hoop op Zegen” fan de firma ophelle. De kolen út Dútslân kaam per trein nei Snits en Bozum. Ek dizze waarden sels ferfearn nei Easterein. Letter waard de handel sa grut dat de kolen nei Easterein brocht waarden troch in ferfiersbedriuw mei grutte frachtwein mei oanhinger. Trochgeande ûntjouwingen De turfhannel waard minder. Yn de huzen waard net mear stookt mei turf, mar mei kolen en letter mei gas. Allinne bakkers en slachters hiene noch turf nedich. De beheinde hoemannichte turf waard op it lêst net mear per skip ophelle, mar waard per frachtwein brocht. De bruorren ferkochten fanôf dy tiid sels ek kolenkachels. Letter waard dizze handel útwreide nei gaskachels en noch letter nei moderne houtkachels. Underwilens waard der ek hannele yn reade diesel. Reade disel wie brânstof dat ûnder in leger accijnstarief foel en foaral troch boeren en leanwurkers brûkt waard.  Dizze brânstof waard opslein yn twa ûndergrûnske tanks en nei de klant brocht mei in lytse tankauto. Joustra Brânje Tolve jier letter stappe Homme en Rinze út it bedriuw. Ype bliuwt as iennige oer en sil oant 1980 it bedriuw runne. Dan wurdt it bedriuw oernommen troch Jurjen Joustra, de twadde soan fan Homme, en Willem Rienstra. De namme fan it bedriuw wurdt feroaret yn “Joustra Brânje”. Neffens it Handelsregister binne de wurksumheden: Brânstof-, oliehandel, sân en grind, haardenverkoop. Fanôf 1999, nei it ferstjerren fan Jurjen Joustra, hat Willem Rienstra it bedriuw noch 19 jier runne. Op 1 jannewaris 2020 kaam der in ein oan Joustra Brânje. Nei 92 jier ferdwûn de turf- oalje- en brandstofhandel út Easterein.   

Skiednis fan Easterein Troch Karin Everhardus Easterein bestiet al iuwenheugend lang. Yn 1378 al waard ' to Aestereynde ' yn geskriften neamd. Dat wie de âldst bekende plaknamme fan it doarp yn it Aldfrysk en betsjutte letterlik ' eastlik lizzende útein '. Troch de iuwen hinne folgen ferskate beneamingen inoar op, oant yn 1991 it doarp syn hjoeddeistige en offisjele namme krige. Iuwenlang wie Easterein it grutste en oansjenlikste doarp fan de gritenij dêr 't ta it hearde, Hennaarderadeel. In gritenij wie yn it ferline de namme dy 't yn gebrûk wie foar in plattelânsgemeente. Pas yn de rin fan de 19e iuw waard Easterein yn grutte en wichtichheid oerfleugele troch it doarp Wommels. Beskriuwing út 1788 In beskriuwing út 1788 joech in skildereftich doarpsbyld: In Oosterend, een groot en aanzienlijk dorp, placht een spitse toren te zijn die geheel van steen was. Dêrfan hie de spits in hichte fan '60 fuotten (goed 18 meter ). Mar neidat yn it jier 1672 - op in ' bid ' dei - troch in hurde tongerslach de spits der ôfslein waard, kaam der yn 1685 in houten spits fan '30 fuotten ' (9 meter) heech. De tsjerke waard sjoen as ien fan de fraaiste ûnder de Lântsjerken. De kertieren om Easterein hinne Neist de saneamde Kerkbuurt (it sintrum om de tsjerke hinne) dy 't aardich grut wie, bestie it doarp út fjouwer ' fjouwerendeelen ' of wol kwartieren. De wichtichste wie it ' Meylehuister vierendeel ' wêryn 't fjouwer steaten (in state is in lânhûs of pleats fan oansjen, soms adellik) leine. Dit wiene grut en lyts Meilahûs, Jellema en Sjaarda. Yn it ' Slypster vierendeel ' leine de Slyp, de ' Saunlsester ' huzen en de steaten Bonga en Koyfenne. It ' Wynser fjouwerdiel ' befette it buertsje Wyns mei de steaten Donia, lyts en grut Hoekens, en Rispens. Ta beslút noch it ' Eeskwerder vierendeel ', hjirta hearden de buortsjes en huzen Stittens, Eeskwerd, Syons én de âlde steaten Reduzum en Sibada. Spitigernôch binne al dizze steaten geandewei ferdwûn.... Sibede Ut it doarp wei, foarby de lêstneamde buertsjes en staten, rûn nei it noarden in Opfeart, ek wol Sibada of Sibede neamd, dy 't op de ' Bolswerder ' jaachfeart útkaam. Yn it súdeasten rûn fan Easterein ôf noch in feart, nei de Hydaarder feart en dêrwei nei de Snitser feart op Frjentsjer. Ek rûn fan it doarp ôf in ' Rijdweg ', nei it noarden ta nei Frjentsjer, en súdlik nei Snits en Boalsert. Dêrmei befûn Oosterend him ûnder de ' wolgelegen ' doarpen. Dit doarp wie fan súd nei noard, wol in hiel oere ' rinnen ' lang (!) Historie bliuwt fuortbestean. Mar in pear opfallende en typearjende wurden foar dy tiid binne stean bleaun, fette tusken. oanhalingstekens.


Nieuws: