In het Boek Easterein heeft Marten L. de Boer de geschiedenis van de Gereformeerde kerk en -gemeente  van Easterein beschreven. Het is een historisch document dat niet mag ontbreken in het dorpsarchief van Easterein. Het is een levendig verhaal, waarin een groot aantal Eastereinders aan het woord komt. In het venster zijn de documenten te openen, waarin integraal de tekst van Marten L. de Boer is overgenomen. Dank aan de familie De Boer dat zij toestemming hebben gegeven om het Boek Easterein als documentatie voor het archief te mogen gebruiken. De schrijver wil geen theologische beschouwing geven van het Gereformeerde denken, maar een verhaal schrijven van levende mensen, dat mogelijk door iedereen met plezier gelezen zal worden.  Marten L. de Boer heeft gekozen voor de volgende indeling: 1. Dit hoofdstuk over de Gereformeerde Kerk van Easterein beschrijft de geschiedenis van die kerk van aanvang van haar ontstaan in 1888 tot 1985. Toen ging de gemeente een soort federatieverband (S.O.W.) aan met de Hervormde Gemeente. 2. Het hoofdstuk benoemd een aantal oorzaken die tot het stichten van een eigen gemeente, naast de Hervormde, hebben geleid. 3. Daarna wordt aan de hand van citaten uit en het toelichten op kerkaantekeningen een beeld gegeven uit de eerste vijftig jaar van het 'dagelijkse en zondagse' leven met zijn hoogte- en ligtepunten. 4. Wij volgen de dominees die komen en gaan en geven aan op welke wijze ze hun invloed op het kerkelijk levengelden lieten. 5. Nieuwsgierige gegevens uit de aantekeningen zetten we in een kadertje. De ouderen zullen bij het lezen zeggen: "O, ja, dat is ook zo, zo was dat toen." Dejeugd krijgt een idee van de denkwereld waar de Gereformeerde uit Easterein voorheen in leven. 6.Een beeld van de laatste vijftigjaar krijgen we door het levende getuigenis dat een aantal (oud)leden van deze kerk ons in een vraaggesprek gaven. 7.Het verhaal besluit met het verslag van een vraaggesprek dat we in het voorjaar van 1992 in Zeist hielden met enkele predikanten en hun vrouwen die de Oostereinder gemeente dienden. Van Mevrouw Tiemens en Mevrouw Van Gaalen-Alberts kligen we een prachtig verhaal over haar ervaringen laat de Eastereinder tijd.

Dit jaar (2022) is het 25 jaar geleden dat een aantal mannen bijelkaar kwamen om de viering van "oud en nieuw" weer nieuw leven in te blazen. Het is een tamme boel in Easterein. Voor de traditie van "het Slepen" is geen animo meer. Het slepen was van oudsher een traditie om alles wat in en om het dorp los stond te verplaatsen naar een andere plek. Vooral boerenerven werden bezocht. Zo werd een boerenwagen uit elkaar gehaald en op het dak van de school weer inelkaar gezet. De eigenaar moest zelf zorgen voor het terughalen van zijn eigendom. Op oudejaarsdag waren veel boeren en middenstanders dan ook bezig met opruimen.  Toch nam in de loop der jaren de animo om te slepen af. Her en der werden nog afvalcontainers omgewisseld en wat ramen witgekalkt of van leuzen voorzien. Soms wel, soms niet terecht.  Dat was het moment voor een vriendengroep om de Aldjiersploech op te richten. Dat waren: Anne Stenekes, Martin Overal, Hans Kooistra, Jaap van der Velde, Jan Simon Jelsma, Marco Hoekstra en Robert Hoekstra. En voor de goede lezer: één persoon is er al 25 jaar bij. Doel van de club is om ieder jaar een stunt neer te zetten. In de afgelopen 25 jaar zijn er mooie stunten uitgehaald. Niet van iedere stunt zijn foto's gevonden. Bijvoorbeeld: De "te koop bordjes " in de tuinen waarmee het probleem onder de aandacht werd gebracht van onvoldoende woonruimte voor jongeren. Met de stunt is de laatste jaren de pers ook goed gehaald.  De vereniging is steeds verjongd en bestaat nu uit: Christiaan Rypma, Jan Simon Jelsma, Gerard vanAsselt, Martin Faber, Bauke Dijkstra, Ids de Boer, Jehannes Huitema, Pier Faber, Marco Rijpkema en Sjouke Schilstra. Hieronder een aantal foto's van de stunts. 

Sinds 1950 organiseert de "Oranje vereniging" de dorpsfeesten. Vóór die tijd waren er ook al dorpsfeesten zo blijkt uit foto's van versierde wagens van rond 1920.  De dorpsfeesten vormen ieder jaar nog een hoogtepunt in het dorpsleven. Het maken van de versierde wagens voor de optocht en het aanbrengen van versieringen in de buurten/ straten zorgen voor de voorpret. Het feest duurt 2 volle dagen. Spelletjes voor de schoolkinderen,  het kaatsen en vollyebal zijn vaste onderdelen. En in de avonden is er een voorstelling of een quiz en treedt een band op. Het dorpsleven verplaatst zich naar het feestterrein, waar eten en drinken volop te koop is.   De voorbereiding en het feest zorgt voor verbinding in het dorp, van joing tot oud. Op het feestterrein praat je met iedereen. 

Emigratie - exodus Na de Tweede Wereldoorlog kwam er in heel Nederland een grote emigratie stroom op gang. Ook in Easterein. De economische vooruitzichten leken niet zo best en dat was de reden dat sommige grote gezinnen, ook met het oog op de toekomst van de kinderen, hun heil aan de andere kant van de 'Grote Dobbe' zochten. Zij emigreerden naar Canada, Californie, Australie of Nieuw Zeeland. Ook eenlingen waagden de sprong over het water. Dat was voor het bevolkingstal van Easterein in de jaren 50 een grote tegenslag.  Het is een ware Easterein - Exodus. Samen opgeteld komen we in een tijdsbestek van bijna tien jaar op 70 personen die hun geluk ergens anders proberen te vinden. Later gingen er nog wel incidenteel (jonge) mensen naar het buitenland, maar de grote stroom was toen gestopt.  Hieronder de namen van de mensen die weg zijn gegaan. Van mensen waarvan maar bekend maken we aparte vensters.  Oeds Kamstra (“ 1904) en Anna Zwerver (1904-1956) van de Schippersburen met twee kinderen in 1949 naar Amerika, Zeeland, Michigan.  Sjoerd Heeg (1906-1983) en Hinke Klijnstra (1911-1987) met vijf kinderen, van Skrok, in 1950 naar Canada. Zoon Harm Heeg (* 1938) werd dominee en heeft in 1965 in Easterein gepreekt.  Jelle (van Meinte en Durkje) Vollema (* 1930), eerst in 1950 naar Zweden en er - na in 1953 naar Canada.  Anne Jacobi (* 1925) en Janke Strikwerda (* 1922) met twee kinderen, van de Schippersburen, in 1951 naar Californie.  Jan Roelof Jacobi (* 1937), een broer van Anne reisde hem later achterna.  Rients Emke Rienstra (1892-1972) en Trijntje Stegenga (1908-1983) met tien kinderen, van de Wynserdyk, in 1951 naar Canada.  Jaring Postma (1908-1993) en Geeske Sijtsma (* 1912) met vijf kinderen, van de Schippersburen, in 1952 naar Amerika.  Ulbe Sandstra (* 1910) en Willemke Talma (1911-1976) met negen kinderen, van de Streek, in 1952 naar Canada.  Cornelis Yntema (* 1934), van Meilahuizen, in 1952 naar Amerika.  P.J. van der Heide (1911-1982) en Betske Nauta (1915-1980) met vijf kinderen, van de Groenelaan, in 1953 naar Canada.  Sijbren Engelsma (* 1933) in 1954 naar Canada.  Ted Hiemstra (* 1927), (van Sipke Hiemstra), van de Schippersburen, in 1954 naar Canada.  Sake Hemstra (* 1925) en Doetje Huizinga (* 1928), (oorspronkelijk van Kubaerd), woonachtig aan de Hidaerderdyk, in 1955 naar Canada.  Sjoerd van't Zet (* 1918), uit Skrok, in 1955 naar Westminster, California. Jacobus Engelsma (* 1930), van Skilplein, in 1956 naar Amerika, met vier kinderen, van Skilplein, in 1957 naar Canada.  Germ Stilma (* 1922) en Rinskje van Dijk (1923-1969) met dochter Jinke (* 1948), van de Grieneleane, in 1957 naar Canada en in 1962 teruggekomen.  Sikke Bouma (1912-) en Durkje van der Veen (1916-) met elf kinderen, van het Skilplein, in 1959 naar Australia.  Het is inderdaad de grote Easterein-Exodus. Samen opgeteld komen we in een tijdsbestek van een kleine tien jaar op 70 personen die hun geluk ergens anders proberen te vinden. Later gingen er nog wel incidenteel (jonge) mensen naar het buitenland, maar de grote stroom was toen opgeheven.

De Wynserdyk: Er staan 54 huizen aan de Wynserdyk. Dat is meer dan in de meeste andere straten van Easterein. De oudste woning heeft als bouwjaar 1850. De nieuwste (boerderij)woning dateert van 2025. De meeste woningen zijn van een behoorlijke omvang.   Buiten de bebouwde kom staan aan de Wynserdyk ook een aantal boerderijen. De geschiedenis van deze boerderijen staan in eigen venster beschreven. Doordat de huizen relatief oud zijn, zijn er veel bewoners geweest. En ook de bestemming van meerdere panden is in de loop der jaren aan verandering onderhevig geweest. Van Pastorie, smederij, groentenzaak, slager, postkantoor.  Wij hebben geprobeerd zoveel mogelijk de bewoners in kaart te brengen. Sommige huizen zijn lang in de familie gebleven.  ls er aanvullingen zijn dan hoop ik dat jullie dat doorgeven, aanpassen kan altijd.