De Wynserdyk: Er staan 54 huizen aan de Wynserdyk. Dat is meer dan in de meeste andere straten van Easterein. De oudste woning heeft als bouwjaar 1850. De nieuwste (boerderij)woning dateert van 2025. De meeste woningen zijn van een behoorlijke omvang.   Buiten de bebouwde kom staan aan de Wynserdyk ook een aantal boerderijen. De geschiedenis van deze boerderijen staan in eigen venster beschreven. Doordat de huizen relatief oud zijn, zijn er veel bewoners geweest. En ook de bestemming van meerdere panden is in de loop der jaren aan verandering onderhevig geweest. Van Pastorie, smederij, groentenzaak, slager, postkantoor.  Wij hebben geprobeerd zoveel mogelijk de bewoners in kaart te brengen. Sommige huizen zijn lang in de familie gebleven.  ls er aanvullingen zijn dan hoop ik dat jullie dat doorgeven, aanpassen kan altijd.

Emigratie - exodus Na de Tweede Wereldoorlog kwam er in heel Nederland een grote emigratie stroom op gang. Ook in Easterein. De economische vooruitzichten leken niet zo best en dat was de reden dat sommige grote gezinnen, ook met het oog op de toekomst van de kinderen, hun heil aan de andere kant van de 'Grote Dobbe' zochten. Zij emigreerden naar Canada, Californie, Australie of Nieuw Zeeland. Ook eenlingen waagden de sprong over het water. Dat was voor het bevolkingstal van Easterein in de jaren 50 een grote tegenslag.  Het is een ware Easterein - Exodus. Samen opgeteld komen we in een tijdsbestek van bijna tien jaar op 70 personen die hun geluk ergens anders proberen te vinden. Later gingen er nog wel incidenteel (jonge) mensen naar het buitenland, maar de grote stroom was toen gestopt.  Hieronder de namen van de mensen die weg zijn gegaan. Van mensen waarvan maar bekend maken we aparte vensters.  Oeds Kamstra (“ 1904) en Anna Zwerver (1904-1956) van de Schippersburen met twee kinderen in 1949 naar Amerika, Zeeland, Michigan.  Sjoerd Heeg (1906-1983) en Hinke Klijnstra (1911-1987) met vijf kinderen, van Skrok, in 1950 naar Canada. Zoon Harm Heeg (* 1938) werd dominee en heeft in 1965 in Easterein gepreekt.  Jelle (van Meinte en Durkje) Vollema (* 1930), eerst in 1950 naar Zweden en er - na in 1953 naar Canada.  Anne Jacobi (* 1925) en Janke Strikwerda (* 1922) met twee kinderen, van de Schippersburen, in 1951 naar Californie.  Jan Roelof Jacobi (* 1937), een broer van Anne reisde hem later achterna.  Rients Emke Rienstra (1892-1972) en Trijntje Stegenga (1908-1983) met tien kinderen, van de Wynserdyk, in 1951 naar Canada.  Jaring Postma (1908-1993) en Geeske Sijtsma (* 1912) met vijf kinderen, van de Schippersburen, in 1952 naar Amerika.  Ulbe Sandstra (* 1910) en Willemke Talma (1911-1976) met negen kinderen, van de Streek, in 1952 naar Canada.  Cornelis Yntema (* 1934), van Meilahuizen, in 1952 naar Amerika.  P.J. van der Heide (1911-1982) en Betske Nauta (1915-1980) met vijf kinderen, van de Groenelaan, in 1953 naar Canada.  Sijbren Engelsma (* 1933) in 1954 naar Canada.  Ted Hiemstra (* 1927), (van Sipke Hiemstra), van de Schippersburen, in 1954 naar Canada.  Sake Hemstra (* 1925) en Doetje Huizinga (* 1928), (oorspronkelijk van Kubaerd), woonachtig aan de Hidaerderdyk, in 1955 naar Canada.  Sjoerd van't Zet (* 1918), uit Skrok, in 1955 naar Westminster, California. Jacobus Engelsma (* 1930), van Skilplein, in 1956 naar Amerika, met vier kinderen, van Skilplein, in 1957 naar Canada.  Germ Stilma (* 1922) en Rinskje van Dijk (1923-1969) met dochter Jinke (* 1948), van de Grieneleane, in 1957 naar Canada en in 1962 teruggekomen.  Sikke Bouma (1912-) en Durkje van der Veen (1916-) met elf kinderen, van het Skilplein, in 1959 naar Australia.  Het is inderdaad de grote Easterein-Exodus. Samen opgeteld komen we in een tijdsbestek van een kleine tien jaar op 70 personen die hun geluk ergens anders proberen te vinden. Later gingen er nog wel incidenteel (jonge) mensen naar het buitenland, maar de grote stroom was toen opgeheven.

Foar de âlderein wie der yn de neioarlochske jierren net in soart ferdivedaasje. It wurd fakânsjekaam noch net yn it wurdboek foar. De measte Eastereiners kamen it doarp hast nea út en in reiske mei de bus wie hiel wat bysûnders. Troch Doarpsbelang waard dan in aksje op tou setten om foar de 65-jierrigen en âlderen jierliks in reiske op tou te setten. Dit reiske waard dan troch 'it doarp' oan de 'bejaarden' oanbean. De bestjoersleden fan Doarpsbelang gongen earst mei listen by de doarpsgenoaten lâns mei de fraach dêr foar in bepaald bedrach op yn te tekenjen. Der kaam altyd genôch jild binnen foar it beteljen foar de bus, it iten en drinken en de tagongsbewizen foar de ferdivedaasje. De searje foto 's dy 't hjir ôfbylde wurdt is yn 1956 ûnder it reiske makke troch F.K. Reitsma. Reitsma ha net allinne foto 's fan Alden fan Dagenreiskes makke mar ek filmkes. Dy filmkjes binne op oare plakken yn it argyf werom te finen. Op dize foto 's sjogge wy hoe 't om acht oere de útswaaiers op it plein by Bergsma de âlderein dy 't ûnderweis nei de bus is in moaie dei ta te winskjen. Der steane dan twa bussen klear. Fierder wurdt de reis yn byld brocht: it giet oer de Ofslútdyk, lâns it punt fan de tinknudle en it byld fan Lely nei Amsterdam. Nei in rûnfaart troch de grêften en in miel iten giet it nei Schiphol en fan Schiphol lâns de kust wer nei hûs. Natuerlik moat der poatsjebaaid wurde. Dêrnei giet it op hûs oan en as elkenien dan wer foldien en hielendal oeremus yn Easterein oankomt dan stiet Wilhelmina in ein foar it doarp klear en mei it korps foar de bussen komme de reisgers tsjin it tsjuster dan wer op it plein. It oantal jierren fynt der dan noch in koart optreden fan reisgenoaten Andreis en Willemke van Wisse plak mei as hichtepunt it sjongen fan Zilverdraden tussen het goud. En dêrnei giet elkenien wer nei hûs.

Sinds 1950 organiseert de "Oranje vereniging" de dorpsfeesten. Vóór die tijd waren er ook al dorpsfeesten zo blijkt uit foto's van versierde wagens van rond 1920.  De dorpsfeesten vormen ieder jaar nog een hoogtepunt in het dorpsleven. Het maken van de versierde wagens voor de optocht en het aanbrengen van versieringen in de buurten/ straten zorgen voor de voorpret. Het feest duurt 2 volle dagen. Spelletjes voor de schoolkinderen,  het kaatsen en vollyebal zijn vaste onderdelen. En in de avonden is er een voorstelling of een quiz en treedt een band op. Het dorpsleven verplaatst zich naar het feestterrein, waar eten en drinken volop te koop is.   De voorbereiding en het feest zorgt voor verbinding in het dorp, van joing tot oud. Op het feestterrein praat je met iedereen. 

Het brandweerhok is in opdracht van de Kerkvoogdij gebouwd op het achtererf van het Café, Herberg en Trochreed om de brandspuit een betere plek te geven dan bij de kerk. De verantwoordelijkheid voor de brandweer lag dus bij de kerkvoogdij. En dat is bijzonder omdat op de meeste dorpen deze taak bij de gemeente lag. In het venster een beeld van de spuit en van de stalling. Naast foto's zijn er ook een tweetal dokumenten aan dit venster toegevoegd